کتاب مقدس : پیدایش
"این رویا از اینجا آغاز شد" :هنگامی که خداوند آسمانها و زمین را آفرید زمین خالی و بایر بود و روح خدا روی تاریکی و بخار حرکت می کرد خدا فرمود "روشنایی بشود "و روشنایی شد و خدا روشنایی را پسندید و آن را از تاریکی جدا ساخت. او روشنایی را "روز" نامید و تاریکی را "شب"و شب گذشت و روز شد ." روز اول" .
سپس خدا فرمود "تودهای بخار از هم جدا شوند تا آسمان در بالا و اقیانوسها در پایین تشکیل گردد"و خدا تودهای بخار را از آبهای پایین جداکرد و اسمان را به وجود آورد . شب گذشت و صبح شد و این" روز دوم "بود
پس از آن خدا فرمود" آبهای زیر آسمان یکجا جمع شوند تا خشکی پدید آید" و چنین شد . و خدا آبهارا "دریا" نامید و خشکی را "زمین"و خدا دید که نکوست .سپس خدا فرمود" انواع نباتات روی زمین بروید که هر یک موافق هم و تخم آنها در میوه آنها باشد شب گذشت و صبح شد و این "روز سوم" بود
سپس خدا فرمود:" در آسمان اجسام درخشانی باشند تا زمین را روشن کنند و روز را از شب جدا نمایند و روزها و فصلها و سالها را پدید آورند " و چنین شد . پس خدا دو روشنایی بزرگ ساخت تا بر زمین بتابند: روشنایی بزرگتر برای حکومت بر روز و روشنایی کوچکتر برای حکومت بر شب. او همچنین ستارگان را ساخت. خدا آنها را در آسمان قرار داد تا زمین را روشن سازند و بر شب و روز حکومت کنند و روشنایی و تاریکی را از هم جدا نمایند. و خدا خشنود شد . شب گذشت و صبح شد این" روز چهارم "بود .
سپس خدا فرمود : "آبها از موجودات زنده پر شوند و پرندگان بر فراز آسمان به پرواز در آیند" پس خدا حیوانات بزرگ دریایی و انواع جانوران آبزی و انواع پرندگان را آفرید. خدا از این نیز خشنود شد و آنهارا برکت داده فرمود : " موجودات دریایی بارور و کثیر شوند و آبها را پر سازند و پرندگان روی زمین کثیر شوند" شب گذشت و صبح شد . این "روز پنجم" بود .
خدا "زمین و انواع جانوران را به وجود آورد " خدا انواع حیوانات اهلی و وحشی و تمام خزندگان را به وجود آورد و از کار خود خشنود گردید.
سرانجام خدا فرمود : " انسان را شبیه خود بسازیم تا بر حیوانات زمین و پرندگان آسمان و موجودات دریا فرمانروایی کند . پس خدا انسان را شبیه خود آفرید او انسان را زن و مرد خلق کرد و ایشان را برکت داده و فرمود :"بارور و کثیر شوید و زمین را پر سازید و بر آن تسلط یابید و بر ماهیان دریا و پرندگان آسمان و همه حیوانات فرمانروایی کنید.تمام گیاهان دانه دار و میوه درختان را برای خوراک به شما دادم "
آنگاه خدا به آنچه آفریده بود نظر کرد و از آفرینش خشنود شد. شب گذشت و صبح شد این "روز ششم" بود.
به این ترتیب آسمانها و زمین و آنچه در آن بود تکمیل گردید . و" روز هفتم "خداوند به آرامش رسید و دست از کار کشید . خدا روز هفتم را برکت داده و آن را مقدس شمرد زیرا روزی بود که خدا پس از پایان کار آفرینش آرام گرفت . به این ترتیب آسمانها و زمین آفریده شد .
"نمیدانم شاید خداوند زمین را برای ما کمی کوچک ساخت از همان روزی که قلیل بودیم تا حالا که کثیر شدیم . ما انسانها دنیارا تنگ می بینیم تا حدی که جا را حتی برای کودکانمان تنگ و تنگتر کردیم.آری خداوند کتاب آفرینش را برای ما به محبت خود گشود. اما ما انسانها روزگاری نه چندان دور آن را به بدی خواهیم بست" .
((برگرفته از کتاب مقدس : پیدایش))
