كودكان فقر

5-4 ساله است ، تا آدامسی از او نخری رهایت نمی کند 6-5 ساله است فال می فروشد ، 7-6 ساله است دعا می فروشد ،  8-7 ساله است شیشه خودروها را پاک می کند ، دعواهایشان  مثل تمام کودکان هم سن سال خود بر سر یک دانه شکلات و یا یک اسباب بازی  زیبا که در ویرین مغازه  دیده اند ، نیست  دعواهایشان سر مساله مهمتری مثل پول است ، سر یک لقمه نان ، سر معاش . 

عده ای معتقدند که برای تمیزی و زیبایی چهره شهر باید این نان آوران کوچک را از سطح شهر جمع کرده و در مراکز مخصوصی نگهداری کرد  غافل از اینکه بر اساس بررسی های کارشناسان  بیش از 80 درصد این کودکان  دارای خانواده هستند خانواده هایی که برای امرار معاش و گذران زندگی ، کودکان خود را به کار در خیابانها وادار می کنند . 

کودکان کار خیابانی، کسانی هستند که بیشترین ساعات زندگی  و گاه تمام آن را در کوچه و خیابان می گذرانند  و علیرغم داشتن  خانه و خانواده  از کوچکترین  و ابتدایی ترین حقوق انسانی خود که همان حق آموزش و  تحصیل است ، محروم مانده اند  وبه جای آن  والدین این کودکان هر روز صبح به جای روانه کردن آنها به مدرسه ، بسته آدامس و یا کاسه تکدی را به دستشان می دهند  و در دامن خطرات بی انتهای خیابان رهایشان می کنند .
هر از گاهی شاهد پیدایش پدیده جدید در میان این موجودات کوچک هستیم که ما را اندکی.فقط اندکی به فکر وا میدارد
اما وقتی تو در خانه خود از سرد بودن اتاقت یا گرم نبودن آب حمامت شاکی هستی.آنها در خیابان میمیرند. غذا بی معنیست.و حمام با اب باران غنیمیتی بس بزرگ!